Het afgelopen jaar was een mooi en druk jaar. Toen op 1 oktober 2010 de dag van verhuizen was gekomen had ik natuurlijk afscheid genomen van al mijn lieve opfok vriendinnen.

Het trailer laden was best wel spannend maar ging voorspoedig zo ook de reis naar mijn nieuwe onderkomen. Na een onwennige rit van 40 minuten was de plaats van bestemming bereikt.

Uiteraard was ik zeer nieuwsgierig hoe mijn nieuwe onderkomen eruit zou zien. Niets mis mee. Een lekkere ruime box met veel licht en heerlijk stro. Er was kennelijk op mij gerekend wat een heerlijke berg kuilgras lag klaar om mij te verwelkomen.Na een drukke dag vol nieuwe dingen viel ik moe en voldaan in slaap.

De volgende dag kreeg ik een kennismakingstour met mijn nieuwe omgeving. De paddock vond ik reuze spannend en vrolijk hinnikte ik naar alles wat bewoog. Nieuwe paarden vrienden en vriendinnen, hoop paardenmensen, grote buitenbak, mooie binnenbak, longeerbak, was en poetsplaatsen.... en ja hoor een stapmolen, niet mijn favoriet moet je weten.

Met begeleiding en hulp werd voor mij de basis gelegd om mij te ontwikkelen voor, zoals ze hier in de stalgangen zeggen, tot een goed in de hand te stellen sportpaard.

Heel veel dingen waren voor mij de eerste keer en aangezien ik nogal nieuwsgierig ben en alles op mijn gemak wil bekijken moest alles rustig en met beleid worden gedaan. Keurig met een trainingsprogramma zodat ik mij kon voorbereiden op alles wat ging komen. De navolgende weken goed het programma afgewerkt. Alles kwam voorbij, Longeren, stappen op het terrein, hoofdstel, zadel, was en poetsplaatsen bezoeken en oh ja ... de stapmolen. Maar ik was braaf en alert en alles ging heel goed.

In februari had ik de basiscursus met goed gevolg doorlopen en was het tijd voor school. Ik mocht naar Stal Woertman. Voor het transport had ik de beschikking over een ander voertuig, namelijk een vrachtwagen. Gelukkig ging het laden goed en we konden op reis. Aangekomen bij stal Woertman besloot ik met een sierlijke sprong de vrachtwagen te verlaten. "Hallo Cirginia is de naam" hinnikte ik bij de landing.Gelukkig waren Marcel en Shannon voorbereid. Ik kreeg een hartelijk welkom en een lekkere stal. Door hard werken en de goede opleiding van Marcel en Shannon was ik na twee maanden klaar om weer naar huis te gaan. Ik had weer een hoop geleerd. Dag Bootcamp!

Na de leerzame periode bij Stal Woertman weer naar huis. Lekker weer naar mijn eigen stal en paardenvriendjes. Ik had ze een hoop te vertellen. Lekker weer op eigen terrein. De dingen die ik had geleerd werden nu weer herhaald. Longeren, opstappen en wegrijden. Alles ging goed geen stap verkeerd.Nu was het wel weer wennen aan mijn paardenvriendjes die ook in de binnen en buitenbak reden maar dat ging snel.

Eind April was het een drukte van belang op stal. Het gonsde al een tijd lang geruchten. Deze geruchten gingen voornamelijk over de komende weidegang. Het zou snel gaan gebeuren.

Eindelijk Gras!!! Best wel spannend. Nieuwe kudde, nieuw weiland...

24 april  TaTaRata D day. Alle paarden en pony's werden klaargemaakt om het weiland op te gaan. Het leek wel de happening van het jaar. In ieder geval wel voor mij. Ik kon niet wachten en toch moest dat natuurlijk. In colonne naar het land . Wat een feest en wat een lekkere grasjes. De kudde was even wennen maar meer voor hun dan voor mij. Ik had al een paar jaar weide ervaring. Door mijn goede cijfers op school kreeg ik eerst twee weken vakantie. Heerlijk dag en nacht buiten struinen met mijn paardenvriendinnetjes in mijn nieuwe kudden.

De vakantie was snel om. Wat ik had geleerd moest ik wel blijven oefenen. Dus elke dag werd het sappige grasland (ik had een aardige "buik") verruild voor de buitenbak of de longeerpaddock. Lekker poetsen, longeren en rijden. Ik was het nog niet verleerd.Op een dag in Mei werd ik voorgesteld aan een aller aardigst paarden meisje. Ik had haar al regelmatig gezien want ze heeft wat met die merrie die bij mij op de hoek staat. Het paardenmeisje bleek Emma te heten en zo werd mij verteld Emma zou mij gaan helpen als ruiter. Wat een goed idee was dat. Het klikte meteen tussen mij en Emma. Het rijden met Emma is leuk en zeer leerzaam. En zo kabbelde de heerlijke lekkere lange zomer van 2011 door. Gras, Emma, Rijden, Kudde zucht.. wat een zomer.

Het rijden met Emma ging goed we trainden samen hard want in november was het zover. 12 november was de dag dat ik voor het eerst op wedstrijd ging. Hoe spannend is dat. Welliswaar in mijn eigen binnenbak maar ik had goed de zenuwen. Ik mocht twee keer optreden en we hadden de hele binnenbak voor ons tweeën. De optredens gingen hartstikke goed. Voor mijn eerste proef kreeg ik zelfs een winstpunt. Ook in het juryrapport stond dat ik het erg goed had gedaan. Zeker voor de eerste keer. Hieronder de video's van ons optreden.

Nou als dat het paard geen moed geeft. We trainen lekker verder en de volgende wedstrijden staan reeds in de agenda. We gaan ervoor.

Dat was het bijna wel voor dit jaar. Bijna zeg ik want ik had ook een aantal leuke Foto shoots! Wat een plezier was dat want ja als je geboren bent in de gouden kooi dan ben je opgegroeid met camera's. De foto's  van augustus zijn gemaakt door FEMM fotografie. De foto's van september en november zijn gemaakt door Anouk. Top dames en graag tot de volgende keer.

Wist je trouwens dat ik ook een FAN page op Facebook heb en dat je mij kan volgen op Twitter. Dus hop,hop in galop volgen en Liken!

Leuk dat je mijn Foto Gallery bezoekt. In de diverse albums vindt je heel veel foto's van mij van vroeger en nu. Van mijn vriendinnen en van mijn ruiter. Veel plezier bij het bekijken.

Augustus 2011	September 2011
November 2011	Uit de oude doos